دوست بايد در پی بردن و دم فرو بستن استاد باشد.          (نيچه)

 راههای مقابله با روزگار ناملايم در زندگی مشترک

گاهی دقيقا زمانی که احساس ميکنيم تعهد و وفاداری خود را در زندگی مشترک اثبات می نماييم در سرازيری خطرناکی قرار ميگيريم.چرا چنين است؟ بايد اذعان داشت که زندگی مشترک دارای مراحل غير قابل پيش بينی است و البته شدت و عمق اين مراحل در مورد افراد و همسران مختلف متفاوت می باشد.گاهی احساس ميکنيد همه امور زندگيتان عالی و با شکوه است و ناگهان دوران خوش سپری ميشود.روزگار ناملايم رخ مينمايد و احساس شکست و ناکامی افزايش می يابد.در زندگی مشترک اين مراحل شدت و ضعف دارد.به راستی چرا گاهی احساس ميکنيم عشق و محبتی وجود ندارد و هر آنچه بوده گذرا و موقت بوده است؟ يکی از دلايل اين است که اغلب افراد به يکی از مراحل اوليه زندگی مشترک خود خو گرفته و به مراحل بعدی راه نمی يابند.بهتر است برای اجتناب از اين امر به مراحل اصلی زندگی پس از ازدواج نظری بيفکنيم:

مرحله ۱:عشق رومانتيک و ايمان به عشق

اين مرحله اغلب احساس خوبی را بر می انگيزد.به طوری که تمايل داريم اين وضعيت برای هميشه تداوم يابد در حقيقت انتظار ميرود که برای هميشه تداوم يابد!هنگامی که به شغل جديدی وارد ميشويم و يا روابط نوينی را در زندگی خود ايجاد ميکنيم در ابتدا همه چيز عالی و در حد کمال است هنگامی که موارد نامطلوبی را مشاهده ميکنيم ممکن است آن را انکار نموده و يا کوچک بشماريم.در اين حال تمايل داريم بيش از آنچه که از ما انتظار ميرود خواسته های طرف مقابل را برآورده سازيم.احساس ميکنيم از انرژی فراوانی برخوردار شده ايم احساس سر زندگی ميکنيم و از روياها و آروزوهای جديد لبريز ميشويم.

در روابط عاشقانه قلبتان از عشق انباشته است و می دانيد که شخص مورد علاقه تان نيز به شما علاقه فراوانی دارد.به روشهای فراوانی علاقه خود را به همسرتان ابراز می نماييد.زمانی که دور از هم هستيد به يکديگر فکر ميکنيد.همه امور به خوبی و خوشی سپری ميشوند.بعضی از افراد احساس ميکنند که یک روح در دو بدن بوده و کاملا احساس سرزندگی و نشاط ميکنند.

آنچه که تا کنون از طريق تحقيقات دريافته ايم اين است که هنگامی که ما در درونمان احساس عشق ميکنيم  جسم ما از  اندروفينی به نام  فنواتاليمين   (PEA) سرشار گرديده است.مانند ديگر اندروفين ها PEA انرژی و احساس سلامتی و نشاط و نگرش مثبت را افزايش می دهد و از درد و اندوه می کاهد.PEA سبب ميشود از خوردن و خوابيدن صرف نظر کنيم و اگر معمولا نگران هستيم کمک ميکند تا احساس امنيت و آرامش کنيم.چنانچه افسرده و غمگين باشيم انرژی بيشتری را در خود حس ميکنيم و نسبت به همه امور نگرشی مثبت پيدا ميکنيم.در اين موارد احساس ميکنيم که اين وضعيت خوب و مثبت را همسرمان برايمان به ارمغان آورده و بالاخره کسی را که به دنبالش بوده ايم يافته ايم!

مرحله ۲:ياس و نگرانی

اين مرحله در واقع آغاز رشد است.يکی از تصورات غلط افراد اينست که اگر يار و همراه واقعی خود را يافتند عشق بايد به طور طبيعی و خود به خود ادامه يابد.اعتماد به اين تصور باطل سبب گرديده است که ۵۰٪ ازدواج ها به طلاق منجر شود! زمانی که فرد در اين مرحله قرار ميگيرد احساس ميکند که همسر او فرد مطلوبش نبوده است.

يکی از دلايل اين احساس ياس و نااميدی در اين مرحله کاهش ميزان PEA ميباشد.همچنين هنگاميکه ميبينيم طرف مقابل با آنچه که ما در ذهن خود از او ساخته بوديم يکسان نيست احساس مطلوبی نخواهيم داشت بنابراين او را سرزنش خواهيم کرد!!! مواردی را که ما از همسرمان انتظار داشته ايم و برآورده نگرديده است عامل نارضايتی و نااميدی ما ميباشد.ممکن است از خود بپرسيم:{ چه اتفاقی برای او و يا برای زندگی مان رخ داده است؟ } و احساس شکست و زيان ميکنيم. در واقع هنگاميکه ميزان PEA کاهش می يابد حالت تدافعی فرد مجددا آغاز ميگردد و معمولا به جای آنکه با همسر خود ارتباط برقرار کند به دفاع از خود برمی خيزد. گاهی احساس ميکنيم عشق در حال فروپاشی و نابودی است و گاهی فکر ميکنيم که اگر فقط فلان کار را انجام داده بوديم همه چيز بر وفق مراد پيش می رفت و با خود فکر ميکنيم آيا واقعا بقيه زندگی مان اين چنين خواهد بود؟! در اين شرايط در مقابل يکديگر قرار گرفته و همسرمان را حريف و دشمن می پنداريم.اغلب به انتقاد و طعنه زدن و تحقير ديگری میپردازيم و خشم و آزردگی از نتايج چنين برخورد هايی است.در اين وضعيت کاستی ها و نقايص بسيار کوچک به سادگی به مشکلاتی بزرگ تبديل ميگردند.پيروزی بر حريف و نشان دادن عکس العمل بيش از همکاری با يکديگر و همچنين ايجاد و کسب روابطی صميمانه و دو طرفه که در آغاز طالب آن بوده ايم اهميت می يابد.ابراز عشق

 و احترام و تقدير کاهش می يابد و حتی ممکن است در اثر لحظه ای بی توجهی و يا رنجيدگی ناديده گرفته شده و از بين برود.اگر احساس شکست همجنان ادامه يابد ممکن است فرد هيچ تمايلی برای ملاقات با شريک زندگی اش نداشته باشد تا جايی که ممکن است از او دوری جويد و به شخصی ديگر يا کار و حرفه اش و يا فرزندانش روی آورد تا بتواند احتياجات خود را برآورده و همچنين از احساس ناکامی و ياس خود دوری جويد.

در مورد گروهی از همسران اين مرحله به نقطه ای از درماندگی و استيصال منجر ميشود به طوری که به نظر ميرسد راهی به جز ترک وضعيت کنونی به صورت موقت يا دائم وجود نداشته باشد.بسياری از افراد به نااميدی و عجز فراوانی دچار ميشوند و گاهی دوستان دلسوز و خانواده شخص را به ترک شريک زندگی ترغيب ميکنند.بعضی ديگر سعی ميکنند مسائل موجود را تحمل نموده و خود را با برنامه های ديگر سرگرم نمايند.

اما بايد خوشحال بود! فکر نکنيد که زندگی جديد شما به سمت افسردگی و نگرانی پيش ميرود.اين وضعيت برای تمام رابطه های عاشقانه و زندگی های پر از صفا و صميميت به وقوع نخواهد پيوست.اگر بياموزيم ابزار تبديل اين وضعيت را به عشق واقعی به کار گيريم قطعا اين مرحله دری به سوی ارتباطی عميق تر و صميمی تر و رابطه ای رضايت بخش خواهد بود.

ادامه دارد ....