بهداشت روح و جسم

ماه فرو ماند از جمال محمد ×××××سرو نباشد به اعتدال محمد

mehremihan — Thu, 04 Jun 2009 08:19:18 GMT

مشاوره های روانشناختی(مشاوره های اینترنتی و تلفنی)(لطفا کلیک کنید)

گلچینی از مداحی ها(لطفا کلیک کنید)

گلچینی از موسیقی ها (لطفا کلیک کنید)

عزیزان بزرگوار ضمن خوش آمد گویی محضر شما

لطفا پیام خود را درپست بعد درج فرمایید

عزیزان بزرگوار ضمن خوش آمد گویی محضر شما لطفا پیام

خود را درپست بعد درج فرمایید

ميگرن ، نوروپاتي ديابتي

mehremihan — Thu, 04 Jun 2009 07:26:18 GMT

ميگرن

استفاده از يک نوع سم براي درمان ميگرن

نوروپاتي ديابتي

عوامل پنهان در تشدید بیش فعالی

mehremihan — Sat, 26 Jan 2008 10:28:18 GMT

از نگاه بعضی از والدین دیدن کودکی آراسته و زیبا که در حال بازی است و در همان حین اشعار کودکانه خود را می‏خواند یا اتومبیل‏های کوچک و رنگارنگش را در ردیفی منظم به جلو هدایت می‏کند، رویایی بیش نبوده و کاملا تصنعی است. به نظر آنان عصر کودکان طلایی به سر رسیده و زمان استیلای کودکان بیش فعال آغاز شده است. برخورد چنین والدینی با کودکان بیش فعال خود پیش از آن‏که ناشی از آگاهی‏های علمی باشد برگرفته از تجارب غیرحرفه‏ای و گاهی توام با باورهای غلط است. از این رو قصد نگارنده از نگارش و ترجمه چنین مقاله‏ای کاستن از ناتوانی خانواده دربرخورد با این کودکان و افزایش توجه آنان به درمان‏های مکمل است. درمان‏هایی که متاسفانه به دلیل ناشناخته بودن همواره مورد غفلت قرار گرفته و جایگاه خاص و واقعی خود را باز نیافته‏اند.
به نظر روانشناسان بیش فعال کودکی است با ویژگی‏های رفتاری خاص و متمایز. اما این به معنای ایجاد یک چارچوب سنی مشخص نیست. برخی از روانشناسان علائم بیش فعالی را در بزرگسالان نیز تعقیب کرده‏اند و سعی کرده‏اند تا سیر تکامل آن را در گروه‏های سنی مختلف نیز باز شناسند. به نظر آنان بزرگسالان نیز می‏توانند تجارب کودکان بیش فعال را درک کنند. تجاربی همچون تصمیم‏گیری‏های آنی، عبارات غیرمنطقی، انجام رفتارهای کلیشه‏ای نمونه‏ای مشابه از احساسات کودکان بیش فعال است که می‏توان بروز آن را در بزرگسالان نیز مشاهده کرد. در ضمن برخی از افراد الکلیک و بیماران مبتلا به مانیک نیز به نوعی تجارب حسی و ادراکی کودکان بیش فعال را دارا هستند. البته هدف از طرح نظرات فعلی صرفا آشناسازی والدین گرامی با احساسات یک کودک بیش فعال است، نه ایجاد یک نگرانی مضاعف در فضای خانواده. از این رو اجازه می‏خواهم برای ملموس‏تر کردن توضیحات ذکر شده از مثالی استفاده کنم تصور کنید جوانی در حال رانندگی و مشغول ویراژ دادن است. او شدیدا تحت تاثیر محرک‏های محیطی پیرامون خود قرار گرفته و از درک واقعیت فعلی که در آن قرار دارد ناتوان است. سرعت خودرو او آستانه حس و درک او را شدیدا محدود کرده و از عملکرد منطقی وی کاسته است. او صرفا به پیش می‏رود و مملو از هیجان است. بعد از لحظه‏ای کوتاه طبیعتا در محاسبه فاصله جانبی خود اشتباه کرده و به خودرو بغلی اصابت می‏کند. در یک لحظه سکوت و دقیقا درست زمانی که هر دو خودرو متوقف شده‏اند دو سوال اصلی مطرح می‏شود. نخست احساس راننده جوان در خصوص عملکردش و دوم ارزیابی راننده خسارت دیده از سلامت روانی فرد جوان. راننده جوان چه توجیحی برای رفتار خود دارد؟ آیا از ناگهانی و سریع بودن حوادث، ابراز تعجب نمی‏کند؟ چرا در بازبینی منطقی رفتار پیش از تصادف، خود را سرزنش می‏کند؟ آیا راننده خسارت


	" در سال 1970 پژوهشگری به نام فین کولد اهمیت تاثیر برخی خوراکی‏ها را در افزایش علائم بیش فعالی مورد مطالعه قرار داد. او تحقیقات خود را در مقاله‏ای به همین عنوان به چاپ رساند، ولی چندان مورد توجه قرار نگرفت... "

دیده توضیحات او را خواهد پذیرفت؟ از نظر روانشناسی شرایط ایجاد شده نوعی واکنش بیش فعالی و بسیاری از نشانه‏های این بیماری را دارا است. عدم کنترل بر احساسات و حرکات و عدم تطابق با شرایط موجود اساسی‏ترین نشانه‏های بیش فعالی است. هر چند باید اضافه کرد شواهدی نیز در کاهش توجه و پایین آمدن مهارت‏های ذهنی و شناختی وجود دارد که در جای خود بیشتر در خصوص آن صحبت خواهیم کرد. فقط آنچه به احتمال باید اضافه کرد این است که با درک صحیح از احساس خودمان می‏توانیم تصور بهتری از واکنش‏های یک کودک بیش فعال داشته باشیم و سعی بنده از طرح توضیحات ذکر شده نیز دقیقا ایجاد چنین احساس مشترکی بوده است. پس به خاطر داشته باشیم ما بزرگسالان گاهی خود بیش فعال‏تر از هر کودکی می‏شویم.
بیش فعالی اصطلاحی است برای بیان خصوصیات رفتاری که به صورت عمده عبارتند از خستگی‏ناپذیری، پرتحرک بودن، هیجان پذیری، بی‏قراری، پریشانی و ... همانطور که ملاحظه کردید نمی‏توان از عبارات بالا به مفهوم دقیق بیش فعالی دست یافت. به همین دلیل به سراغ راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی چهارمین تجدید چاپ می‏رویم تا با علائم این بیماری بیشتر آشنا شویم.
گردآورندگان این مجموعه معتقدند زمانی می‏توان عبارت بیش فعالی را به کار برد که کودک یا نوجوان 6 علامت (یا بیشتر) از موارد ذیل را به مدت حداقل 6 ماه داشته باشد. طبیعتا موارد یاد شده تناسبی با شرایط رشدی وی نیز نخواهد داشت.
الف) مدام در حال حرکت دادن دست‏ها و پاهای خود است و حتی در حین نشستن نیز پیچ و تاب می‏خورد.
ب) اغلب در محیط‏هایی که انتظار می‏رود بنشیند، مثل کلاس درس، بر می‏خیزد و راه می‏رود.
ج) عموما در حال دویدن و بالا رفتن است و توجهی به شرایط پیرامونش نمی‏کند.
در نزد نوجوانان و افراد بالغ این نشانه‏ها به صورت یک احساس ذهنی بی‏قراری ظاهر می‏شود.
د) در کنترل و آرام‏سازی خود در حین بازی‏ها یا فعالیت‏های دیگر مشکل دارد.
ز) در اغلب اوقات به صورت خستگی‏ناپذیر پرتحرک است، گویی فنری او را به جلو هل می‏دهد.
ه) خیلی تند و سریع صحبت می‏کند.
در کنار علائم فعلی، 3 عامل تکانشی نیز وجود دارند که به صورت اختلال در رفتارهای محاوره‏ای و اجتماعی ظاهر می‏شوند. هر چند به ظاهر این عوامل از گروه نخست جدا شده‏اند، اما همراهی آنان با 6 نشانه نخستین ناممکن نیست. اگر روانشناس در تشخیص رفتار کودک یا نوجوان از وجود نشانه‏های ششگانه یقین حاصل کند، نوع تشخیص داده شده بیش فعالی خواهد بود. اما در صورتی که علائم گروه نخست با تعدادی از نشانه‏های گروه بعدی همراه شود، تشخیص ارائه شده بیش فعالی تکانشی بوده و روانشناس با ترکیبی از رفتارهای حرکتی و تکانش‏های محاوره‏ای مواجه خواهد شد. البته باید اضافه کرد عموما در بیش فعالی کودکان و نوجوانان از هر دسته علائم نشانه‏هایی وجود دارد. علائم تکانشی بودن عبارتند از:
و) کودک یا نوجوان سریعا به سوالی که تمام نشده پاسخ می‏دهد.
ن) اغلب در انتظار کشیدن و رعایت نوبت مشکل دارد.
ی) غالبا صحبت دیگران را قطع می‏کند یا حضور خود را بر دیگران تحمیل می‏کند مثلا در مکالمات دیگران مداخله کرده یا وارد بازی‏ها می‏شود.
بخش دیگری از نگرانی‏های والدین مربوط به کاهش توجه کودکان بیش فعال است. از نظیر آنان بی توجهی بر میزان ریسک و خطرپذیری کودکشان می‏افزاید، به نحوی که گاهی موجب اشتباهات مکرر و انجام رفتارهای مخاطره‏آمیز می‏شود. اشتباهات رفتاری، خراب کردن‏ها، شکستن‏ها و بروز صدمات جسمانی غالبا بزرگترها را کلافه و ناتوان می‏کند و این در حالی است که کودک بیش فعال هیچگونه قصدی از انجام رفتاری مخاطره‏آمیز خود ندارد. او همانند همسالان خود به میزان قابل توجهی از درک متقابل رسیده است. اما به دلیل عوامل چندی در کنترل مطلوب واکنش‏های خود با مشکل مواجه است و این نیازمند درک صحیح والدین از شرایط نامتعارف وی است. به نظر روانشناسان بهترین اقدام والدین


	" تا دهه 1980 فین کولد و برخی از اندیشمندان دیگر فهرستی از برخی مواد موثر بر واکنش‏های بیش فعالی فراهم کردند که از جمله می‏توان به انواع بستنی‏‏های تزئین شده به رنگ‏های فسفری و قرمز، بعضی از میوه‏ها همچون زردآلود، تمشک، خیار و گوجه فرنگی اشاره کرد... "

پیش از استفاده از داروهای شیمیایی بررسی علل ابتلای کودک به بیش فعالی است، زیرا تحقیقات اخیر ثابت کرده‏اند والدینی که در کنار بهره‏‏گیری از داروها به تامین شرایط بهداشت روانی و جسمانی کودک خود نیز توجه داشته‏اند به مراتب از والدینی که صرفا به داروها اکتفا کرده‏اند در تداوم درمان موفق‏تر عمل کرده‏اند. از جمله عللی که خانواده‏های گرامی باید پیش از دارو درمانی توجه لازم را به آنها معطوف دارند عبارتند از:
1-مراقب آسیب‏های مغزی و عصب‏شناختی باشند.
هر چند به نظر برخی از فیزیولوژیست‏ها چنین آسیب‏هایی می‏توانند باعث ایجاد بیش فعالی شوند ولیکن هنوز تحقیقات لازم در این باره به نتایج قطعی نرسیده‏اند. از این رو ایجاد ارتباط بالینی بین این آسیب‏ها و بیش فعالی با تردید همراه است.
2-تاثیر عوامل محیطی و خانوادگی را در ایجاد واکنش های بیش فعالی نادیده نگیرند. هر چند شرایط حاضر نیز نیازمند تحقیقات گسترده‏تری است، ولیکن نتایج آماری از وجود برخی علل محیطی و خانوادگی موثر بر بیش فعالی حکایت دارد. به عنوان نمونه افزایش میزان سرب و یون‏های مثبت در هوا، کوچکی محیط‏های زندگی، وجود والدین سیگاری، عدم توافق در الگوهای تربیتی، عدم توجه به نیازهای عاطفی کودک، وجود تعارض‏ها و مشاجره‏های مداوم در بین اعضای خانواده، اضطراب والدین، متارکه، وجود روش‏های استبدادی و محدودکننده یا اجرای الگوهای افراطی کودک محوری و ...
3-متوجه عوامل پیش از تولد و حین تولد باشند.
مادرانی که در زمان بارداری از رژیم‏های غذایی نامطلوب پیروی می‏کنند، بدون مشورت با پزشک معالج اقدام به مصرف دارو می‏کنند، سیگار می‏کشند، شدیدا مضطرب یا افسرده می‏شوند، الکل مصرف می‏کنند و بدون توجه به سلامت جنین اقدام به فعالیت‏های مداوم و سنگین می‏کنند از جمله مادرانی هستند که خطر ابتلا کودک خود را به بیش فعالی افزایش می‏دهند، البته باید اضافه کرد زنجیره عوامل پیش از تولد همچون وراثت و تغذیه هنوز نیز نیازمند بررسی و پژوهش بیشتر است.
4-در انتخاب رژیم‏های غذایی مطلوب دقت کنید.
در سال 1970 پژوهشگری به نام فین کولد اهمیت تاثیر برخی خوراکی‏ها را در افزایش علائم بیش فعالی مورد مطالعه قرار داد. او تحقیقات خود را در مقاله‏ای به همین عنوان به چاپ رساند، ولی چندان مورد توجه قرار نگرفت. بعد از گذشت یک دهه و انجام پژوهش‏‏های مداوم صحت نظرات فین کولد آشکار شد و توجه اندیشمندان به خاصیت برخی خوراکی‏ها معطوف شد. در ابتدا فین کولد متوجه رنگ‏های مصنوعی شد که به صورت گسترده در تزئین مواد خوراکی مورد استفاده قرار می گرفتند. به نظر او کودک در حین مصرف چنین موادی علائمی از مسمومیت یا حساسیت از خود نشان می‏دهد. او عقیده داشت بیش فعالی نوعی علائم آلرژیک نسبت به مواد رنگی موجود در خوراکی‏هاست. اما تحقیقات بعدی از محدوده مطالعات وی فراتر رفته و متوجه ماهیت خود خوراکی‏ها شد. امروزه بنا به حساسیت کودک اقدام به حذف برخی خوراکی‏ها می‏کنند تا تاثیر آن را بر کاهش بیش فعالی وی مورد مطالعه قرار دهند.
تا دهه 1980 فین کولد و برخی از اندیشمندان دیگر فهرستی از برخی مواد موثر بر واکنش‏های بیش فعالی فراهم کردند که از جمله می‏توان به انواع بستنی‏‏های تزئین شده به رنگ‏های فسفری و قرمز، بعضی از میوه‏ها همچون زردآلود، تمشک، خیار و گوجه فرنگی اشاره کرد. اما امروزه با گسترش پژوهش‏های تغذیه‏ای و روان‏شناختی بر میزان فهرست غذایی موثر بر بیش فعالی افزوده شده است. البته والدین گرامی توجه داشته باشند هدف از ارائه فهرست مورد نظر حذف تمامی غذاهای مطرح شده نیست. بلکه یافتن عاملی است که در تشدید حالات بیش فعالی موثر است. پس اقدام اصلی یافتن ماده حساسیت‏زا است نه حذف تمام مواد غذایی و میوه‏ها. خانم آماندا اورسل متخصص تغذیه، برخی از پرهیزهای غذایی کودکان بیش فعال را به قرار زیر می شمارد. شکر و غذاهای حاوی شکر مانند بیسکویت، کیک، نان روغنی، شیرینی، نوشابه‏های شیرین که سریعا قند خون را افزایش می‏دهند، کشمش بی‏دانه، زیتون، زردآلود، سیب، توت، سیب زمینی، هادداگ، آدامس، فرآورده‏های کنسرو شده، چای و قهوه. هر چند فهرست کامل غذاهای مورد نظر را می‏توانید در کتب مربوط به کودکان بیش فعال بیابید.

افسردگی

mehremihan — Fri, 25 Jan 2008 00:48:18 GMT

افسردگی چیست ؟

افسردگی‌ عبارت‌ است‌ از احساس‌ غم‌، دلسردی‌، یا ناامیدی‌ به‌ مدت‌ حداقل‌ ۲ هفته‌ در اغلب‌ روزها و اغلب‌ ساعات‌ روز، به‌ علاوه‌ علایم‌ همراه‌.

علائم شایع در افسردگی:
از دست‌ دادن‌ علاقه‌؛ بی‌حوصلگی‌ و دل‌زدگی‌؛ ناتوانی‌ از لذت‌ بردن‌
احساس‌ ناامیدی‌؛ بی‌حالی‌ و خستگی‌
بی‌خوابی‌؛ خواب‌ زیاد یا ناراحت‌
گوشه‌گیری‌ اجتماعی‌؛ احساس‌ بی‌ارزش‌ بودن‌ ومورد نیاز نبودن‌
بی‌اشتهایی‌ یا پرخوری‌؛ یبوست‌
از دست‌ دادن‌ میل‌ جنسی‌
مشکل‌ داشتن‌ در تصمیم‌گیری‌؛ مشکل‌ داشتن‌ در تمرکز
یکباره‌ به‌ گریه‌ افتادن‌ بدون‌ توضیح‌ مشخص‌
احساس‌ گناه‌ شدید به‌ خاطر وقایع‌ بی‌اهمیت‌ یا خیالی‌
تحریک‌پذیری‌؛ بی‌قراری‌؛ افکار خودکشی‌
دردهای‌ مختلف‌، مثل‌ سردرد، درد قفسه‌ سینه‌ بدون‌ شواهدی‌ از بیماری‌ جسمی‌

علل و عوامل افسردگی:
برای‌ بیماری‌ افسردگی‌ واقعی‌ هیچ‌ علت‌ یگانه‌ و روشنی‌ نمی‌توان‌ متصور بود. بعضی‌ از عوامل‌ زیست‌شناختی‌ مثل‌ بیماری‌های‌ جسمی‌، اختلالات‌ هورمونی‌، یا بعضی‌ داروها می‌توانند نقش‌ داشته‌ باشند.
عوامل‌ اجتماعی‌ و روانی‌ نیز می‌توانند نقش‌ داشته‌ باشند.
اختلالات‌ ارثی‌ نیز می‌توانند مؤثر باشند.
بروز این‌ حالت‌ ممکن‌ است‌ با تعداد وقایع‌ ناراحت‌کننده‌ زندگی‌ فرد ارتباط‌ داشته‌ باشد.
عصبانیت‌ یا احساس‌ دیگری‌ که‌ فرو خورده‌ شده‌ باشد.
داشتن‌ شخصیتی‌ وسواسی‌، منظم‌ و جدی‌، تکامل‌گرا، یا شدیداً وابسته‌
سابقه‌ خانوادگی‌ افسردگی‌
وابستگی‌ به‌ الکل‌
شکست‌ در کار، ازدواج‌، یا روابط‌ با دیگران‌
مرگ‌ یا فقدان‌ یکی‌ از عزیزان‌
از دست‌ دادن‌ یک‌ چیز مهم‌ (شغل‌، خانه‌، سرمایه‌)
تغییر شغل‌ یا نقل‌ مکان‌ به‌ یک‌ جای‌ جدید
انجام‌ بعضی‌ از اعمال‌ جراحی‌ مثل‌ برداشتن‌ پستان‌ به‌ علت‌ سرطان‌
وجود یک‌ بیماری‌ یا معلولیت‌ عمده‌
گذر از یک‌ مرحله‌ از زندگی‌ به‌ مرحله‌ای‌ دیگر، مثلاً یائسگی‌ یا بازنشستگی‌
استفاده‌ از بعضی‌ از داروها مثل‌ رزرپین‌، داروهای‌ مسدودکننده‌ بتا آدرنرژیک‌، یا بنزودیازپین‌ها
محرومیت‌ از داروها و مواد محرک‌ مثل‌ کوکائین ‌، آمفتامین‌ها، یا کافئین‌
بعضی‌ از بیماری‌ها مثل‌ دیابت‌، سرطان‌ لوزالمعده ‌، و اختلالات‌ هورمونی‌

پیشگیری از افسردگی:

تغییرات‌ عمده‌ زندگی‌ را پیش‌بینی‌ و آمادگی‌ لازم‌ برای‌ مواجهه‌ شدن‌ با آنها را کسب‌ کنید. حتی‌الامکان‌ از عوامل‌ خطر پرهیز کنید.

تفاهم و زندگی مشترک (1)

mehremihan — Thu, 24 Jan 2008 11:08:18 GMT

دوست بايد در پی بردن و دم فرو بستن استاد باشد. (نيچه)

راههای مقابله با روزگار ناملايم در زندگی مشترک

گاهی دقيقا زمانی که احساس ميکنيم تعهد و وفاداری خود را در زندگی مشترک اثبات می نماييم در سرازيری خطرناکی قرار ميگيريم.چرا چنين است؟ بايد اذعان داشت که زندگی مشترک دارای مراحل غير قابل پيش بينی است و البته شدت و عمق اين مراحل در مورد افراد و همسران مختلف متفاوت می باشد.گاهی احساس ميکنيد همه امور زندگيتان عالی و با شکوه است و ناگهان دوران خوش سپری ميشود.روزگار ناملايم رخ مينمايد و احساس شکست و ناکامی افزايش می يابد.در زندگی مشترک اين مراحل شدت و ضعف دارد.به راستی چرا گاهی احساس ميکنيم عشق و محبتی وجود ندارد و هر آنچه بوده گذرا و موقت بوده است؟ يکی از دلايل اين است که اغلب افراد به يکی از مراحل اوليه زندگی مشترک خود خو گرفته و به مراحل بعدی راه نمی يابند.بهتر است برای اجتناب از اين امر به مراحل اصلی زندگی پس از ازدواج نظری بيفکنيم:

مرحله ۱:عشق رومانتيک و ايمان به عشق

اين مرحله اغلب احساس خوبی را بر می انگيزد.به طوری که تمايل داريم اين وضعيت برای هميشه تداوم يابد در حقيقت انتظار ميرود که برای هميشه تداوم يابد!هنگامی که به شغل جديدی وارد ميشويم و يا روابط نوينی را در زندگی خود ايجاد ميکنيم در ابتدا همه چيز عالی و در حد کمال است هنگامی که موارد نامطلوبی را مشاهده ميکنيم ممکن است آن را انکار نموده و يا کوچک بشماريم.در اين حال تمايل داريم بيش از آنچه که از ما انتظار ميرود خواسته های طرف مقابل را برآورده سازيم.احساس ميکنيم از انرژی فراوانی برخوردار شده ايم احساس سر زندگی ميکنيم و از روياها و آروزوهای جديد لبريز ميشويم.

در روابط عاشقانه قلبتان از عشق انباشته است و می دانيد که شخص مورد علاقه تان نيز به شما علاقه فراوانی دارد.به روشهای فراوانی علاقه خود را به همسرتان ابراز می نماييد.زمانی که دور از هم هستيد به يکديگر فکر ميکنيد.همه امور به خوبی و خوشی سپری ميشوند.بعضی از افراد احساس ميکنند که یک روح در دو بدن بوده و کاملا احساس سرزندگی و نشاط ميکنند.

آنچه که تا کنون از طريق تحقيقات دريافته ايم اين است که هنگامی که ما در درونمان احساس عشق ميکنيم جسم ما از اندروفينی به نام فنواتاليمين (PEA) سرشار گرديده است.مانند ديگر اندروفين ها PEA انرژی و احساس سلامتی و نشاط و نگرش مثبت را افزايش می دهد و از درد و اندوه می کاهد.PEA سبب ميشود از خوردن و خوابيدن صرف نظر کنيم و اگر معمولا نگران هستيم کمک ميکند تا احساس امنيت و آرامش کنيم.چنانچه افسرده و غمگين باشيم انرژی بيشتری را در خود حس ميکنيم و نسبت به همه امور نگرشی مثبت پيدا ميکنيم.در اين موارد احساس ميکنيم که اين وضعيت خوب و مثبت را همسرمان برايمان به ارمغان آورده و بالاخره کسی را که به دنبالش بوده ايم يافته ايم!

مرحله ۲:ياس و نگرانی

اين مرحله در واقع آغاز رشد است.يکی از تصورات غلط افراد اينست که اگر يار و همراه واقعی خود را يافتند عشق بايد به طور طبيعی و خود به خود ادامه يابد.اعتماد به اين تصور باطل سبب گرديده است که ۵۰٪ ازدواج ها به طلاق منجر شود! زمانی که فرد در اين مرحله قرار ميگيرد احساس ميکند که همسر او فرد مطلوبش نبوده است.

يکی از دلايل اين احساس ياس و نااميدی در اين مرحله کاهش ميزان PEA ميباشد.همچنين هنگاميکه ميبينيم طرف مقابل با آنچه که ما در ذهن خود از او ساخته بوديم يکسان نيست احساس مطلوبی نخواهيم داشت بنابراين او را سرزنش خواهيم کرد!!! مواردی را که ما از همسرمان انتظار داشته ايم و برآورده نگرديده است عامل نارضايتی و نااميدی ما ميباشد.ممکن است از خود بپرسيم:{ چه اتفاقی برای او و يا برای زندگی مان رخ داده است؟ } و احساس شکست و زيان ميکنيم. در واقع هنگاميکه ميزان PEA کاهش می يابد حالت تدافعی فرد مجددا آغاز ميگردد و معمولا به جای آنکه با همسر خود ارتباط برقرار کند به دفاع از خود برمی خيزد. گاهی احساس ميکنيم عشق در حال فروپاشی و نابودی است و گاهی فکر ميکنيم که اگر فقط فلان کار را انجام داده بوديم همه چيز بر وفق مراد پيش می رفت و با خود فکر ميکنيم آيا واقعا بقيه زندگی مان اين چنين خواهد بود؟! در اين شرايط در مقابل يکديگر قرار گرفته و همسرمان را حريف و دشمن می پنداريم.اغلب به انتقاد و طعنه زدن و تحقير ديگری میپردازيم و خشم و آزردگی از نتايج چنين برخورد هايی است.در اين وضعيت کاستی ها و نقايص بسيار کوچک به سادگی به مشکلاتی بزرگ تبديل ميگردند.پيروزی بر حريف و نشان دادن عکس العمل بيش از همکاری با يکديگر و همچنين ايجاد و کسب روابطی صميمانه و دو طرفه که در آغاز طالب آن بوده ايم اهميت می يابد.ابراز عشق

و احترام و تقدير کاهش می يابد و حتی ممکن است در اثر لحظه ای بی توجهی و يا رنجيدگی ناديده گرفته شده و از بين برود.اگر احساس شکست همجنان ادامه يابد ممکن است فرد هيچ تمايلی برای ملاقات با شريک زندگی اش نداشته باشد تا جايی که ممکن است از او دوری جويد و به شخصی ديگر يا کار و حرفه اش و يا فرزندانش روی آورد تا بتواند احتياجات خود را برآورده و همچنين از احساس ناکامی و ياس خود دوری جويد.

در مورد گروهی از همسران اين مرحله به نقطه ای از درماندگی و استيصال منجر ميشود به طوری که به نظر ميرسد راهی به جز ترک وضعيت کنونی به صورت موقت يا دائم وجود نداشته باشد.بسياری از افراد به نااميدی و عجز فراوانی دچار ميشوند و گاهی دوستان دلسوز و خانواده شخص را به ترک شريک زندگی ترغيب ميکنند.بعضی ديگر سعی ميکنند مسائل موجود را تحمل نموده و خود را با برنامه های ديگر سرگرم نمايند.

اما بايد خوشحال بود! فکر نکنيد که زندگی جديد شما به سمت افسردگی و نگرانی پيش ميرود.اين وضعيت برای تمام رابطه های عاشقانه و زندگی های پر از صفا و صميميت به وقوع نخواهد پيوست.اگر بياموزيم ابزار تبديل اين وضعيت را به عشق واقعی به کار گيريم قطعا اين مرحله دری به سوی ارتباطی عميق تر و صميمی تر و رابطه ای رضايت بخش خواهد بود.

ادامه دارد ....

مداوای بیماران روانی

mehremihan — Thu, 24 Jan 2008 10:09:18 GMT

مداوای بیماران روانی باید در جامعه انجام پذیرد

مداواي بيماران رواني نمي تواند در خارج از بيمارستان متوقف شود بلكه بايد تا داخل جامعه ادامه يابد و اين امر بر عهده روانپرستار است.ناهيددخت شريفي، روانپرستار و عضو هيأت علمي دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي تهران با اعلام اين مطلب به ایسنا گفت: پرستار، ناظر بر نوسانات حال بيمار است، آثار دارو را تشخيص مي دهد، بازگشت سلامتي بيمار را ارزيابي مي كند و ارتباط خوب و موثري با بيمار برقرار مي كند و روانپرستار كسي است كه پس از اخذ مدرك كارشناسي پرستاري و گذراندن واحدهاي لازم درجه كارشناسي ارشد اين رشته را اخذ كرده باشد. روانپرستار تعليمات كافي در زمينه هاي روانشناسي از جمله شناخت انسان، رفتار انسان، تفاوتهاي فردي، مفاهيم ادارك و احساس را فرا مي گيرد و دانش و آگاهي كافي در زمينه هاي روانپزشكي مانند شناخت علل و عوامل ايجاد كننده بيماري هاي رواني را نيز دارد.وي گفت: از نظر وظايف و نقش هاي روانپرستار اينست كه پرستار با بيمار ارتباط درماني برقرار كرده و خلوص و علاقه اي در پرستار مبني بر كوشش در جهت مثمر ثمر بودن و كمك كردن به فرد بيمار وجود دارد يعني پرستار مي كوشد كه به نحوي به سخنان بيمار گوش فرا دهد و از تكنيك هايي استفاده كند تا در فرصتي كه براي بيمار بوجود مي آيد بتواند احساسات خود را بيان نمايد.همچنين بيمار را با فعاليت هاي اجتماعي درگير نمايد و هدف از اينكار انحراف توجه بيمار از افكار اضطراب انگيز و تنش زا است به دليل اينكه فعاليت هاي اجتماعي به عنوان منبع انرژي و عاملي براي رهايي از اضطراب به كار مي رود.

وي افزود: به طور كلي اجتماعي كردن بيمار علاوه بر كاهش اضطراب فرصتي است براي بيمار جهت نشان دادن و آزمودن رفتارهاي اجتماعي خود. در ضمن كوشش پرستار در جهت اينكه واقعيت را در بيمار پرورش دهد تا بيمار بياموزد كه چگونه از استرس هاي حاصله از موقعيت هاي زندگي جلوگيري نموده و آنها را كاهش دهد يا در مقابلشان عكس العمل مناسب نشان دهد.عضو هيأت علمي دانشگاه علوم پزشكي تهران گفت: گاهي لازم است روانپرستار از بيماران در خانه بازديد بعمل آورد و در اين بازديد حالت رواني و ارتباطات او با اطرافيان و وضعيت منزل، تفريح و غيره ... را مورد تحقيق قرار دهد و به اطرافيان بيمار در مورد برخورد با بيمار و چگونگي مراقبت از او آموزش دهد.

مهارتهاي يادداشت برداري و حضور در كلاس

mehremihan — Wed, 23 Jan 2008 23:58:18 GMT

مهارتهاي يادداشت برداري و حضور در كلاس

يادداشتهاي كافي جزء ضروري يادگيري و مطالعه كار آمد در دانشگاه به شمار مي آيد.

به پيشنهاد هاي زير فكر كنيد و سيستم يادداشت برداري خود را بهبود بخشيد.

1- فعالانه به درس گوش دهيد, اگر ممكن است قبل از نوشتن فكر كنيد ولي مراقب باشيد از يادداشت برداري عقب نمانيد.

2- ذهن خود را نسبت به مطالبي كه با آن مخالفيد باز بگذاريد, اجازه ندهيد بحث كردن در يادداشت برداري شما مداخله كند.

3- اگر پرسش مربوط به موضوع برايتان طرح شده, آن را بپرسيد.

4- از روش استاندارد يادداشت برداري _ شامل نقطه گذاريها, اختصارات, حاشيه ها و غيره استفاده كنيد و آن را در خود بپرورانيد.

5- يادداشتهاي را در دفتري بزرگ نگهداري كنيد. تنها حُسن دفترچه هاي كوچك در آساني حمل آنهاست ولي براي هدف اصلي شما مناسب نيستند, دفتر بزرگ به شما امكان مي دهد حاشيه گذاري مناسي را رعايت كنيد.

6- هر گاه از بخشي از صفحه به بخش ديگر همان صفحه مي رسيد, يك جاي خالي باقي بگذاريد تا در صورت لزوم در آينده آن را با مطالب تكميل شده پركنيد. هدف شما, يادداشت برداري مفيد است و نه صرفاً نگهداري اوراق!

7- سعي نكنيد از تمام مطالب استاد يادداشت برداريد. اين كار در وهله اول غير ممكن و در وهله دوم غير ضروري است زيرا تمام مطالب از اهميت يكساني برخوردار نيستند. بيشتر وقت خود را صرف گوش دادن و يادداشت برداري از نكات مهم و اصلي كنيد. اگر شما با حداكثر سرعتتان يادداشت برداريد, شنونده خوبي نخواهيد بود. گر چه گاهي نوشتن از انديشيدن مهم تر است.

8- در پي سر نخ هاي نكات مهم باشيد, يعني تكرار نكات تاكيدي, تغيير در آهنگ صدا, فهرست كردن نكات مهم و غيره.

9- بسياري از اساتيد مي كوشند در خلال تدريس چند نكته اصلي و چندين نكته كم اهميت تر ارائه دهند. و بقيه سخنراني را به مطالب توضيحي و مثالها اختصاص دهند. سعي كنيد نكات اصلي را يادداشت كنيد و خود را در دام نكات كم اهميت تر كه ارتباطي اندك با يكديگر دارند, اسير نكنيد. اگر خوب گوش كنيد, به ارتباط ميان آنها پي خواهيد برد. در مورد مطالب كه استاد آنها را با اهميت تر تلقي مي كند, دقت نظر به خرج دهيد.

10) يادداشتهاي اصلي خود را به صورت روشن و خوانا بنويسيد تا براي خودتان قابل خواندن باشد ولي هر كجا كه توانستيد از علايم اختصاري ابداعي خودتان استفاده كنيد. اين كار مستلزم دوباره نويسي يادداشتهايتان است تا در زمان بهتري بتوانيد آن را بخوانيد و بدان بينديشيد. همچنين پاكيزگي از جهاتي حُسن است ولي الزاماً يادگيري شما را افزايش نمي دهد.

11) بدون ملاحظه هر آنچه را روي تخته سياه مي بينيد, در دفترتان بنويسيد. آيا تاكنون فكر كرده ايدكه نوشته هاي ناخواناي روي تخته ممكن است سر نخ يك سوال امتحاني باشد. شايد شما نتوانيد تمام نوشته هاي روي تخته را با يادداشتهايتان از گفته هاي سخنراني تلفيق و يكدست سازيد. ولي اگر آنها را جداگانه بنوسيد چه بسا در آينده سرنخ مناسبي باشد. اگر هم چنين نشود, اشكالي ندارد. شما چيزي را از دست نداده ايد, در هر صورت شما در كلاس بوده ايد.

12) در كلاس در رديفهاي جلوتر بنشينيد, زيرا آنجا حواستان كمتر پرت مي شود و شنيدن, ديدن و توجه به مطالب مهم ساده تر مي باشد.

13) نكات و پيشنهاد هاي پيش گفته شده را با دقت عمل كنيد, اگر در اين مورد ابهامي داريد با مركز مشاوره دانشجويي تماس بگيريد.

انحراف‌ تيغه‌ بيني‌ Nasal septum deviated

mehremihan — Mon, 15 Oct 2007 06:33:18 GMT

شرح بيماري

انحراف‌ تيغه‌ بيني‌ كج‌ شدگي‌ يا ساير ناهنجاري‌هاي‌ تيغه‌ بيني‌، ديواره‌اي‌ كه‌ بيني‌ را از وسط‌ به‌ دو قسمت‌ مساوي‌ تقسيم‌ مي‌كند. تيغه‌ بيني‌ از دو قسمت‌ غضروفي‌ (نزديك‌ نوك‌ بيني‌) و استخواني‌ (نزديك‌ پيشاني‌) تشكيل‌ شده‌ است‌.

علايم‌ شايع‌

كجي‌ واضح‌ بيني‌
انسداد راه‌هواي‌ بيني‌
ترشح‌ بيني‌
بدون‌ علامت‌، در اكثر موارد

علل‌

رشد سريع‌، به‌ خصوص‌ هنگام‌ بلوغ‌
ضربه‌ به‌ بيني‌
جراحي‌ بيني‌

عوامل تشديد كننده بيماري

موارد فهرست‌ شده‌ در بالا

پيشگيري‌

از وارد آمدن‌ ضربه‌ به‌ بيني‌ پيشگيري‌ كنيد. براي‌ ورزش‌هاي‌ پر برخورد و دوچرخه‌سواري‌ از كلاه‌هاي‌ محافظ‌ استفاده‌ كنيد. هنگام‌ سوار شدن‌ در اتومبيل‌ كمربند ايمني‌ خود را ببنديد.

عواقب‌ مورد انتظار

معمولاً با جراحي‌ قابل‌ علاج‌ است‌. اگر علايم‌ براي‌ بيمار مشكل‌زا نباشد معمولاً جراحي‌ ضرورتي‌ ندارد.

عوارض‌ احتمالي‌

خونريزي‌ مكرر بيني‌
عفونت‌ مكرر بيني‌ يا سينوس‌ها

درمان‌

اصولي‌ كلي‌

اين‌ وضعيت‌ با مشاهده‌ داخل‌ بيني‌ با استفاد از يك‌ چراغ‌ واسپكولوم‌ بيني‌ تشخيص‌ داده‌ مي‌شود.
جراحي‌ براي‌ اصلاح‌ انحراف‌ تيغه‌ بيني‌ (گاهي‌). روش‌هاي‌ جراحي‌ عبارتند از:
ـ برداشت‌ زيرمخاطي‌ كه‌ انسداد را كاهش‌ مي‌دهد.
ـ رينوپلاستي‌ كه‌ بدشكلي‌ كالبدشناختي‌ بيني‌ را اصلاح‌ مي‌كند.
ـ سپتوپلاستي‌ كه‌ انسداد بيني‌ را كاهش‌ داده‌ و نماي‌ آن‌ را بهبود مي‌بخشد.

داروها

براي‌ ناراحتي‌ خفيف‌، استفاده‌ از داروهاي‌ بدون‌ نسخه‌ نظير ضداحتقان‌ها براي‌ كاهش‌ ترشحات‌ بيني‌ ممكن‌ است‌ كافي‌ باشد.
آنتي‌بيوتيك‌ها براي‌ مقابله‌ با عفونت‌، در صورت‌ لزوم‌ تجويز مي‌شود.
هشدار: از مصرف‌ اسپري‌هاي‌ بيني‌ غيرنسخه‌اي‌ خودداري‌ كنيد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري

پس از جراحي به تدريج فعاليت هاي طبيعي خود را از سر گيريد

رژيم غذايي

رژيم‌ خاصي‌ نياز نيست‌.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟

اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان داراي‌ علايم‌ انحراف‌ تيغه‌ بيني‌، به‌ خصوص‌ خونريزي‌ بيني‌ يا عفونت‌هاي‌ بيني‌ و سينوس‌، بوده‌ و تمايل‌ به‌ اصلاح‌ آن‌ با جراحي‌ داشته‌ باشيد

آنافيلاكسي‌ (شوك‌ آلرژيك‌) Anaphylaxis

mehremihan — Mon, 15 Oct 2007 06:28:18 GMT

شرح بيماري

آنافيلاكسي‌ (شوك‌ آلرژيك‌) عبارت‌ است‌ از يك‌ پاسخ‌ آلرژيك‌ شديد به‌ داروها و بسياري‌ از مواد آلرژي‌زاي‌ ديگر كه‌ زندگي‌ فرد را به‌ خطر مي‌اندازد. آن‌ دسته‌ از واكنش‌هاي‌ آلرژيكي‌ كه‌ تقريباً بلافاصله‌ رخ‌ مي‌دهند معمولاً شديدترين‌ هستند.

علايم‌ شايع‌

امكان‌ دارد علايم‌ زير در عرض‌ چند ثانيه‌ يا چند دقيقه‌ پس‌ از مواجهه‌ با ماده‌اي‌ كه‌ به‌ آن‌ آلرژي‌ شديدي‌ داريد رخ‌ دهند:
حالت‌ سوزن‌ سوزن‌ شدن‌ يا كرختي‌ اطراف‌ دهان‌
عطسه‌
سرفه‌ يا خس‌خس‌
تورم‌ صورت‌ و دست‌ها
احساس‌ اضطراب‌
نبض‌ ضعيف‌ و سريع‌
دل‌ پيچه‌ در ناحيه‌ معده‌، استفراغ‌، و اسهال‌
خارش‌ در تمام‌ بدن‌ و اغلب‌ همراه‌ با كهير
اشك‌ ريزش‌
احساس‌ گرفتگي‌ در سينه‌؛ مشكل‌ در نفس‌ كشيدن‌
تورم‌ يا خارش‌ در دهان‌ يا گلو
تپش‌ قلب‌
غش‌
از دست‌ دادن‌ هوشياري‌

علل‌

خوردن‌ يا تزريق‌ ماده‌اي‌ كه‌ به‌ آن‌ حساس‌ هستيد. پاسخ‌ آلرژيكي‌ كه‌ براي‌ خنثي‌ كردن‌ يا خلاص‌ شدن‌ از شر اين‌ ماده‌ از سوي‌ بدن‌ داده‌ مي‌شود خود منجر به‌ بروز يك‌ نوع‌ واكنش‌ بسيار بيش‌ از حد عادي‌ شده‌ كه‌ گاهي‌ زندگي‌ را نيز در معرض‌ خطر قرار مي‌دهد. آن‌ چيزهايي‌ كه‌ بيشتر باعث‌ بروز اين‌ گونه‌ واكنش‌ مي‌شوند عبارتند از:
انواع‌ داروها، به‌ خصوص‌ پني‌سيلين‌. تزريق‌ دارو با خطر بيشتري‌ همراه‌ است‌ تا قرص‌ و كپسول‌ يا قطره‌
گزش‌ يا نيش‌ حشرات‌ مثل‌ انواع‌ زنبور، مورچه‌هاي‌ گزنده‌، و برخي‌ عنكبوت‌ها
واكسن‌ها
گرده‌ گياهان‌
موادي‌ كه‌ در بعضي‌ از انواع‌ عكس‌برداري‌ تزريق‌ مي‌شوند.
غذاها، به‌ خصوص‌ تخم‌مرغ‌، باقلا، لوبيا، غذاهاي‌ دريايي‌، و ميوه‌ها
ورزش‌

عوامل تشديد كننده بيماري

سابقه‌ آلرژي‌ خفيف‌ به‌ چيزهايي‌ كه‌ در بالا ذكر شد.
سابقه‌ اگزما، تب‌ يونجه‌، يا آسم‌

پيشگيري‌

اگر سابقه‌ آلرژي‌ داريد:
پيش‌ از پذيرفتن‌ هرگونه‌ دارو، مطلب‌ را به‌ پزشك‌ يا دندانپزشك‌ گوشزد كنيد. پيش‌ از اينكه‌ تزريقي‌ براي‌ شما انجام‌ شود، از ماهيت‌ آن‌ مطلع‌ شويد.
هميشه‌ و در همه‌ جا يك‌ كيت‌ آنافيلاكسي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشيد. مطمئن‌ شويد كه‌ خانواده‌تان‌ طريقه‌ استفاده‌ از كيت‌ را بلدند تا وقتي‌ واكنش‌ در شما بروز كرد بتوانند از آن‌ استفاده‌ كنند.
اگر به‌ گزش‌ حشرات‌ آلرژي‌ داريد، به‌ هنگام‌ بيرون‌ رفتن‌ لباس‌هاي‌ محافظتي‌ بپوشيد.
هميشه‌ يك‌ دست‌بند يا گردن‌ آويز مخصوص‌ داشته‌ باشيد كه‌ روي‌ آن‌ آلرژي‌ شما مشخص‌ باشد.
هميشه‌ پس‌ از تزريق‌ هرگونه‌ دارو، تا 15 دقيقه‌ در مطب‌ پزشك‌ بمانيد. هرگونه‌ علامت‌ آلرژي‌ را فوراً اطلاع‌ دهيد.
يكي‌ از روش‌هايي‌ را كه‌ مي‌توانيد مدنظر قرار دهيد عبارت‌ است‌ از تزريق‌ ماده‌اي‌ كه‌ به‌ آن‌ حساسيت‌ داريد به‌ روشي‌ مخصوص‌ و تدريجي‌ به‌ طوري‌ كه‌ حساسيت‌ شما به‌ تدريج‌ برطرف‌ شود (نام‌ ديگر اين‌ روش‌ حساسيت‌زدايي‌ است‌).

عواقب‌ مورد انتظار

با درمان‌ فوري‌ و به‌ موقع‌، كاملاً بهبود مي‌يابيد.

عوارض‌ احتمالي‌

در صورت‌ عدم‌ درمان‌ فوري‌ و به‌ موقع‌، امكان‌ دارد آنافيلاكسي‌ منجر به‌ شوك‌، ايست‌ قلبي‌، و مرگ‌ شود.

درمان‌

اصول‌ كلي‌

اگر علايم‌ آنافيلاكسي‌ را در فردي‌ مشاهده‌ كرديد و ديديد كه‌ تنفس‌ وي‌ متوقف‌ شد: ـ اورژانس‌ را خبر كنيد يا به‌ فرد ديگري‌ بگوييد اين كار را انجام‌ دهد. (اگر اين‌ اتفاق‌ براي‌ يك‌ كودك‌ افتاده‌ است‌، قبل‌ از خبر كردن‌ اورژانس‌، اقدامات‌ احيا را به‌ مدت‌ يك‌ دقيقه‌ انجام‌ دهيد.) ـ فوراً تنفس‌ دهان‌ به‌ دهان‌ را آغاز كنيد. ـ اگر قلب‌ ضربان‌ ندارد، ماساژ قلبي‌ بدهيد. ـ تا زماني‌ كه‌ كمك‌ نرسيده‌ است‌، عمليات‌ احيا را ادامه‌ دهيد.
هر گاه‌ دارويي‌ را مصرف‌ مي‌كنيد، نسبت‌ به‌ امكان‌ بروز واكنش‌ آلرژيك‌ هوشيار باشيد و آمادگي‌ اين‌ را داشته‌ باشيد كه‌ به‌ محض‌ بروز علايم‌ اقدامات‌ لازم‌ را انجام‌ دهيد. اگر قبلاً دچار واكنش‌ آلرژيك‌ شديد شده‌ايد، هميشه‌ كيت‌ آنافيلاكسي‌ همراه‌ داشته‌ باشيد.
درمان‌ طولاني‌ مدت‌ مستلزم‌ حساسيت‌زدايي‌ است‌.

داروها

تزريق‌ اپي‌نفرين‌ (آدرنالين‌) تنها درمان‌ فوري‌ مؤثر است‌.
داروهايي‌ مثل‌ آمينوفيلين‌، كورتيزون‌، يا آنتي‌هيستامين‌ها، كه‌ پس‌ از آدرنالين‌ تزريق‌ مي‌شوند، جلوي‌ بازگشت‌ علايم‌ حاد را مي‌گيرند.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري

به‌ محض‌ بهبود علايم‌ حمله‌، فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ عادي‌ خود را از سر بگيريد. اما اگر علايم‌ دوباره‌ برگشتند، بايد 24 ساعت‌ تحت‌نظر باشيد.

رژيم‌ غذايي‌

از خوردن‌ غذاهايي‌ كه‌ به‌ آنها آلرژي‌ داريد خودداري‌ كنيد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟

اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان علايم‌ آنافيلاكسي‌ را بروز داده‌ايد. اين‌ يك‌ اورژانس‌ است‌! فوراً درخواست‌ كمك‌ اورژانس‌ نماييد.
اگر دچارعلايم‌ جديد و نامنتظره‌ بروز كرده‌اند. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.

التهاب‌ تيروييد (تيروييديت‌) thyroiditis

mehremihan — Mon, 15 Oct 2007 06:23:18 GMT

شرح بيماري

تيروييديت‌ عبارت‌ است‌ از التهاب‌ غده‌ تيروييد. غده‌ تيروييد يك‌ عضو توليد كننده‌ هورمون‌ در قاعده‌ گردن‌، كنار ناي‌ است‌. معمولاً افراد ميانسال‌ 50-30 ساله‌ از هر دو جنس‌ را مبتلا مي‌كند ولي‌ در زنان‌ شايع‌تر است‌. تيروييديت‌ هاشيموتو (تيروييديت‌ لنفوسيتيك‌ يا تيروييديت‌ خودايمن‌ نيز خوانده‌ مي‌شود) التهاب‌ مزمن‌ همراه‌ با ارتشاح‌ لنفوسيتي‌ است‌؛ تيروييديت‌ تحت‌ حاد (تيروييديت‌ گرانولوماتوز خوانده‌ مي‌شود) معمولاً به‌ دنبال‌ عفونت‌ ويروسي‌ رخ‌ مي‌دهد. انواع‌ نادرتر ديگري‌ نيز وجود دارند.

علايم‌ شايع‌

بزرگي‌، درد و حساسيت‌ به‌ لمس‌ در غده‌ تيروييد
تب‌
دردفك‌ يا گوش‌ (گاهي‌ اوقات‌)
پركاري‌ تيروييد (ضربان‌ قلب‌ سريع‌، عصبي‌ شدن‌، لرزش‌ و كاهش‌ وزن‌ سريع‌)

علل‌

اختلال‌ دستگاه‌ ايمني‌ (به‌ ويژه‌ تيروييديت‌ هاشيموتو و پس‌ از زايمان‌)
ويروس‌هاي‌ مختلف‌ مثل‌ اوريون‌ و آنفلوانزا
عفونت‌ باكتريايي‌ غده‌ تيروييد (نادر)

عوامل تشديد كننده بيماري

بيماري‌ اخير مثل‌ سل‌ يا هر عفونتي‌
بارداري‌
سابقه‌ خانوادگي‌ بيماري‌ تيروييد
سابقه‌ اختلالات‌ تيروييد

پيشگيري‌

پيشگيري‌ خاصي‌ ندارد.

عواقب‌ مورد انتظار

معمولاً با درمان‌ قابل‌ علاج‌ است‌. برخي‌ افراد خود به‌ خود بهبود مي‌يابند. پيگيري‌ منظم‌ پزشكي‌ بعد از علاج‌ مناسب‌ بيماري‌ توصيه‌ مي‌شود.

عوارض‌ احتمالي‌

از دست‌ رفتن‌ هميشگي‌ كاركرد تيروييد كه‌ مستلزم‌ جايگزيني‌ هورمون‌ تيروييد در تمام‌ عمر است‌.

درمان‌

اصول‌ كلي‌

آزمون‌هاي‌ تشخيصي‌ مي‌توانند شامل‌ بررسي‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ خون‌، برداشت‌ و اسكن‌ راديونوكلئيد تيروييد و سونوگرافي‌ (نادر) باشند.
دارو درماني‌ به‌ نوع‌ تيروييديت‌ بستگي‌ داد.
جراحي‌ براي‌ برداشتن‌ فشار وارد به‌ نواحي‌ مجاور گردن‌ يا تخليه‌ آبسه‌ (نادر)

داروها

داروهاي‌ ضد تيروييد يا جايگزيني‌ هورمون‌ تيروييد بسته‌ به‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هورمون‌هاي‌ تيروييد شما
مسدود كننده‌هاي‌ بتا آدرنرژيك‌ براي‌ سركوب‌ علايم‌ تيروييد پركار
آنتي‌بيوتيك‌ها براي‌ مقابله‌ با عفونت‌ در صورت‌ لزوم‌
داروهاي‌ كورتيزوني‌ براي‌ كاهش‌ التهاب‌ (نادر)
آسپرين‌ بادوز بالا براي‌ كمك‌ به‌ كاهش‌ التهاب‌
مسكن‌ در صورت‌ نياز

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري

به‌ محض‌ بهبودي‌ علايم‌، فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري طبيعي‌ خود را از سر بگيريد.

رژيم‌ غذايي‌

رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ ندارد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟

اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ علايم‌ تيروييدي‌ را داشته‌ باشيد.
اگر در طول‌ درمان‌ موارد زير رخ‌ دهند:
ـ تب‌ و قرمزي‌ غده‌ تيروييد
ـ خستگي‌
اگر دچار علايم‌ جديد و غير قابل‌ توجيه‌ شده‌ايد.
داروهاي‌ مورداستفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ ايجاد كنند